Riga, een spannende stad
Het was voor
een deel toeval dat ik in Riga belandde. Voor zaken en alleen vloog ik van
Amsterdam naar Riga met Air Baltic. Met twee Nederlandse piloten in de cockpit
en een vierkoppige cabinebemanning uit Letland, denk ik. Met een Airbus A220,
wat eigenlijk een model van Bombardier is maar sinds enige tijd door Airbus
wordt verkocht. We hadden een comfortabele vlucht met dit stille en zuinige vliegtuig.
Na een zachte landing bleek Riga Airport een fraai vliegveld; drie “pieren”,
een behoorlijke winkelvoorziening en snelle afhandeling. Ik vroeg me af of de
hand van Schiphol een rol heeft gespeeld bij het bouwen en inrichten van deze
luchthaven.
Toeval zei
ik: we hadden als eigenaren van een meubelmerk wel eens zitten filosoferen over
het verplaatsen van de productie naar het gebied waar het meeste materiaal voor
onze meubels ook vandaan komt: Finland, de Baltische staten en Rusland. Ik was
eerder al eens twee keer (heel kort) in Tallin, de hoofdstad van Estland geweest.
Daar ontdekte ik dat de sfeer en cultuur best wel aansloten bij die van ons. De
hoofdsteden van alle drie de Baltische staten zijn oude Hanzesteden en liggen
op dezelfde route als Zutphen, Zwolle, Hamburg en zo verder. Korte tijd voor
mijn vertrek verscheen er in de in Twente vertrouwde Tub (kort voor: Twentsche
Courant / Tubantia) een artikel over het Twents als Nedersaksische taal die tot
zelfs in de Baltische staten te herkennen is. Als voorbeeld werd in het artikel
een kerktoren in Riga genoemd die “Kiek in de kök” heet, wat “kijken in de
keuken” zou betekenen. Los daarvan: het klopt wel dat ik veel gesproken en
geschreven taal al snel snapte (ik ben een in Twente wonende Nederlander).
 |
| Kiek in de Kök |
Gevoelsmatig
hadden dus de Baltische staten wel onze voorkeur om daar eerst eens wat
onderzoek te doen. Het toeval zat hem erin dat de WTC-Twente businessclub, waar
we lid van zijn, een dag organiseerde over het zaken doen in het buitenland.
Daar was iemand van de Letse overheid aanwezig. Wanneer deze schone Letse niet
zo enthousiast zou hebben verteld over de hulp die haar agentschap kon bieden
bij ons onderzoek dan was het maar de vraag of ik deze trip had ondernomen.
Van een
collega kreeg ik de tip om het boek “Baltische Zielen” van Jan Brokken te
lezen. Dat heb ik gedaan en dat boek geeft een mooi overzicht van de historie
van Letland; al zijn periodes met steeds verschillende overheersers. Brokken beschrijft
aan de hand van de verhalen van een aantal bekende Letten de invloeden van die
verschillende periodes op de ontwikkeling en de cultuur van Letland.
 |
| Vrijheidsmonument |
Riga heeft
de "oude stad”, het centrum en de rest van de stad. Middeleeuws in de oude stad
en hypermodern, bijvoorbeeld de bibliotheek, wisselen elkaar af. Oude Letten,
nors kijkende door het leven getekende mensen en studentikoze hipsters en
paraderende fotomodellen gebruiken gezamenlijk deze stad. Dwalend door de oude
stad kan je niet heen om de vele plekken waar wordt gewerkt aan restauratie en
vernieuwing; de stad bloeit en dat is merkbaar. Ook buiten de oude stad worden
er heel veel panden in de oude staat teruggebracht. Vaak gaat het dan om de
kenmerkende saaie Russische kazerneachtige woonblokken. Er is een belangrijke uitzondering.
In het noordelijke deel van het centrum is een wijk met de meest bijzondere Jugendstil
panden. Die zijn voor een groot deel al gerestaureerd.
Conclusie:
Riga is een fraaie stad waar veel te zien is, waar veel is te zien en waar je
prima kunt vertoeven.
